Yazılı Bildirimde Sebebin Açık ve Kesin Gösterilmemesi Feshi Geçersiz KılarYargıtay 9. Hukuk Dairesi - 2016/27303 E. , 2017/16478 K. , 23.10.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının birçok projede araştırmacı unvanıyla bilgi işlem kapsamında çalıştığını, kurum var olduğu sürece devam edecek olan asli ve süreklilik gerektiren işleri yüksek sorumluluk duygusu, özveri ve başarıyla yerine getirdiğini, iş akdinin 27/01/2016 tarihli belirli süreli iş sözleşmesinin sona ermesi konulu yazıyla geçerli bir sebep olmaksızın feshedildiğini, yapılan feshin geçersiz olduğunu iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının verdiği hizmetler yönünden müvekkili Kurumun davacıya ihtiyacı kalmadığından iş akdinin 4857 Sayılı İş Kanunu uyarınca, kendisine ihbar ve kıdem tazminatı ile birlikte tüm yasal hakları ödenmek sureti ile feshedildiğini, davacı belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı için işe iade davası açamayacağını, davacının açmış olduğu işe iade davasının samimi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fesih bildiriminin yazılı yapılmasına rağmen fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmemesi gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davalı kurumun 278 sayılı yasanın 14. maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına ve bu hususun hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde açıkca belirtilmesine rağmen 3 numaralı bentte davacının yatırdığı harçların davalıdan tahsiline karar verilerek davalı kurum aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile HMUK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının harca ilişkin 3. bendinin tamamen çıkartılarak yerine;

“3-Davacı tarafından yapılan 29,20 TL başvurma harcı, 29,20 TL peşin harç olmak üzere toplam 58,40 TL'nin karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.